Komdu, andi.
Hjálpaðu okkur að syngja sögu okkar lands.
Þú ert móðir okkar.
Við erum kornakur þinn.
Við rísum upp úr sálu þinni.
NÝI HEIMURlNN
Virginíu 1607
Látið hann lausan.
Þú sagðir okkur að hengja hann, herra.
Mundu, Smith, að þú kemur til þessa lands í hlekkjum.
Yfir þér hvílir ský
sem mun dökkna mikið ef ég heyri meira af uppreisnartali þínu.
Er það skilið?
Newport skipherra. Ég fann ostrur.
Þær eru handarþykkar og á stærð við steina, herra.
Og það er fiskur alls staðar. Hann spriklar utan í manni.
Við munum allir lifa kóngalífi.
Allir þessir mánuðir á hafi úti. Ég er þreyttur á að leita lengra.
Þessi staður dugar.
Það er sjávardýpt við ströndina. Við sjáum upp og niður eftir ánni.
Óvinir okkar geta ekki komið okkur að óvörum.
Komið með akkerin og stórseglin á land
ef einhverjir með heimþrá ákveða að laumast burt.
Við verðum að gæta þess að misbjóða ekki Náttúrufólkinu.
Ef uppskeran bregst verðum við að versla við það.
Þegar við höfum komið okkur fyrir hér getum við farið upp eftir ánni
og leitað að leið til hins hafsins.
Systir!
Villimennirnir heimsækja okkur oft í vinsemd.
Feimnir. Líkt og hjörð af hjörtum.
Í kvöld sofum við í skipunum, allir í brynklæðum.
Í fyrramálið fellum við öll tré innan 800 metra frá skipalæginu
og notum beinustu bolina til að reisa varðturna og virkið okkar.
Þegar því er lokið
sáum við hveiti og byggi, reisum okkur hús og söfnum eldiviði.
Slæpingjar verða hýddir þar sem þeir frömdu brotið.
Herra. -Já, Emery?
Hvenær förum við að skoða okkur um, herra?
Við erum ekki hér til að ræna og rupla.
Við erum hér til að koma á fót nýlendu.
Hve mörg lönd að baki?
Gull gagnast ykkur Íítið
eftir hálft ár þegar fer að snjóa.
Hve mörg höf?
Hve mörg áföll og Íífsháski?
Gæfan er mér hliðholl.
Reykur.
Fimm tunnur hafa horfið eftir landtökuna. Einhver stal þeim.
Rigning komst í þetta og maðkar í þetta!
Brennimerktu hann.
Og hér!
Skerðu af honum eyrun.
Ég handtók þessa tvo, herra, sem voru að tala við mennina.
Að njósna!
Þú þarna.
Hann stal öxi!
Við höfum misst vináttu Náttúrufólksins.
Ég hefði snúið við ef við hefðum ekki séð til lands þennan dag.
Við höfum borðað bróðurpartinn af vistunum.
Bestu menn okkar eru með sótthita. Hinir munu brátt gera uppreisn.
Við gætum allt eins verið skipreika.
Jæja...
Náttúrufólkið hefur sagt mér frá borg ofar með ánni.
Og frá voldugum konungi sem býr þar.
Ég legg til að við sendum erindreka til þessa konungs
til að athuga hvort hann fáist til að versla við okkur.
Í millitíðinni sigli ég til Englands að sækja nýjar vistir.
Ég kem ekki aftur fyrr en í vor.
Ratcliffe mun stjórna í fjarveru minni.
Og varðandi það hver muni nálgast villimannakonunginn...
Ég þarf ekki að segja ykkur að það verður hættuför.
Smith höfuðsmaður er eini atvinnuhermaðurinn á meðal okkar.
Smith? Hvaða hæfileika hefur hann?
Þá sem þig skortir.
Smith? Þú færð tækifæri til að bæta mannorð þitt.
Ég vænti þess að þú fagnir því.
Hverjir eruð þið sem ég heyri svo óljóst í?
Sem rekið mig áfram?
Þú ert efni í leiðtoga, Smith.
Er hægt að treysta á þig?
Hvaða rödd er þetta sem talar innra með mér?
Sem leiðir mig til hins besta?
Við munum byrja frá grunni.
Nýtt upphaf.
Hér veitast öllum dásemdir jarðarinnar.
Enginn þarf að vera fátækur.
Hér er góður jarðvegur fyrir alla
sem kostar ekki neitt nema eigið strit.
Við munum byggja sannkallað samfélag.
lðjusamt og sjálfbjarga sakir dyggða okkar.
Engir landeigendur munu þjaka okkur með hárri leigu
eða hafa af okkur ávöxt erfiðis okkar.
Við höfum ekki dýpt til að fara lengra.
Leggið að.
Enginn skal eta í sinnuleysi það sem vinur hans ávann sér
eða stela því sem dyggð hefur komið í geymslu.
Menn skulu ekki ræna hver frá öðrum.
Snúum við, herra. Sækjum stærri hóp.
Við erum villtir.
Þarna! Náttúrubarnið er flúið!
Leyfðu honum að fara!
Það hefur fjarað út, höfuðsmaður.
Botninn dregst eftir leðjunni, herra.
Hafið vopnin hlaðin. Skjótið ef þið sjáið eitthvað.
Sól.
Og tunglið líka.
Þetta sýnir hvernig sólin eltir nóttina umhverfis heiminn.
Af himnum ofan?
Nei.
Frá Englandi. Landi í austri.
Fara?
Við getum ekki farið fyrr en í vor. Skipin koma ekki aftur fyrr en þá.
Við eigum muni sem kynnu að vekja áhuga þinn.
Byssupúður.
Á því augnabliki þegar ég átti að deyja kastaði hún sér á mig.
Þyrmdu lífi hans.
Við verðum að hrekja þá burt á meðan þeir eru enn fáir.
Ef þeir skaða okkur ekki, Hvaða máli skiptir það okkur?
Þeir vilja bara örlítið mýrlendi.
Sem stendur.
En hvað munu þeir taka með tíð og tíma?
Hann getur kennt henni um land sitt handan hafsins.
Ef þeir fara ekki...
þá hrekjum við þá á haf út.
Himinn.
Sól.
Vatn.
Vindur.
Augu.
Varir.
Eyra.
Öll börn konungsins voru falleg.
En hún, yngst þeirra, var svo yfirmáta fögur
að sólin, þótt sæi hana oft,
var brugðið í hvert sinn sem hún kom út í nærveru hennar.
Faðir hennar átti tylft eiginkvenna.
Hundrað börn.
En hún var dálætið hans.
Hún bar af öllum hinum, ekki aðeins í fegurð og vexti
heldur Ííka hvað vitsmuni og anda varðaði.
Allir dáðu hana.
Þau eru bÍíð.
Ástúðleg
Trú.
Laus við alla kænsku og vélabrögð.
Orðin sem tákna lygar,
svik, græðgi, öfund, róg og fyrirgefningu
hafa aldrei heyrst.
Þau eru laus við öfund
og eignahyggju.
Í raun það sem ég hafði alltaf álitið fjarlægan draum.
Lofaðu mér því
að þú metir ættbálkinn ofar öllu öðru.
Ég veit hver ég er!
Jafnvel ofar eigin hjarta.
Hann er ekki einn af okkur.
Ást
Eigum við að hafna henni þegar hún sækir okkur heim?
Eigum við ekki að þiggja það sem okkur er gefið?
Það er aðeins þetta.
Allt annað er óraunverulegt.
Móðir.
Hvar býrð þú?
Á himninum?
Í skýjunum?
Í hafinu?
Sýndu mér andlit þitt.
Sendu mér tákn.
Við rísum.
Ég óttast mig
Mér virðist hann vera guði Ííkur.
Út á hvað gengur fífið annað en það að vera nálægt þér?
Grunar þau?
Ó, að vera gefin þér
Þú mér.
Ég verð þér trú
Dygg.
Tvö ei meir.
Eitt.
Ég er
Konungurinn lýsti því yfir að ég væri frjáls.
Hann ætlaði að senda mig til baka
með því skilyrði að þegar voraði færum við aftur til okkar heima.
Höfðingjar hans hafa ráðlagt honum að drepa mig.
Ég hafði öðlast þekkingu á vopnum þeirra og höfuðvígjum.
En dóttir hans fullvissaði hann um að ég væri góður maður.
Ég átti að segja fólki að þótt Náttúrubörnin lifðu í friði
væru þau sterk og myndu ekki láta taka land sitt frá sér.
Það var ekkert haf handan fjallanna.
Aðeins land sem teygði sig endalaust í gríðarmiklum högum.
Land án enda.
Smith höfuðsmaður.
Þú ert kominn til baka!
Villimennirnir verða að staðnæmast hér.
Hvar hefurðu verið? -Þetta er eins og að sjá vofu.
Það er eins og þú sért risinn upp frá dauðum.
Hvar er Ratcliffe skipherra? -Engin tíðindi.
Hann er sagður hafa farið til Englands. -Hefðum ekki átt að treysta honum.
Komstu með mat? -Ég kom með mat!
Einhver dó. Hneig bara niður.
Fjórir mánuðir af endalausum stuldi.
Stattu upp!
Fjárhættuspil. Þeir stunda kúlu spil á meðan húsin grotna niður.
Veikindin hafa borist frá fenjunum.
Hver annast ykkur? -Enginn.
Lífið snýst um dauða, sjúkdóma og það allt.
Ég sá lík í forinni! -Lygari!
Fjórir menn dóu í nótt og þeir eru að éta þá.
Þjófar! Sjakalar! Bindið fætur þeirra!
Þú lítur ansi vel út, Smith. Hefurðu haft það náðugt?
Mig grunar að þú hafir haft það ansi náðugt.
Þú varst sendur til að bæta stöðu okkar, ekki til að skemmta þér.
Við höfum þjáðst.
Ég hunsa sögurnar sem ég hef heyrt.
Engin ræðuhöld, Smith, núna er allt breytt.
Við líðum enga ósvífni. Ef við líðum ósvífni verður ringulreið.
Ég ber orðuna núna! Ég er forseti! Þú hefur verið sviptur embætti.
Hefur þú vald til að dæma mig?
Við þurfum ekki að fást um það núna.
Verst að þú gast ekki varið þig við réttarhöldin yfir þér.
Þú varst líklega of hræddur. Of sakbitinn til að snúa til baka.
Réttarhöldin yfir mér?
Já. Þú varst fundinn ákærður á grundvelli kafla í Levítabréfinu
og svo var réttað yfir þér á meðan liðhlaup þitt stóð yfir.
Lög okkar eru skjót hér.
Hann hefur haldið öllum óskemmda matnum fyrir sig.
Látið okkur fá maðkétið mjöl.
Það tekur enginn mark á þér nema Smith.
En hann hugsar aðeins um eigin hag.
Ég hef deilt öllu! Ég hef ekki haldið neinu fyrir mig. Engu!
Hann heitir ekki einu sinni Wingfield heldur Woodson.
Woodson er nafnið.
Fór frá Englandi í smán.
Grípið þá. Grípið þá!
Hver sá sem hindrar refsingu þeirra fær makleg málagjöld!
Hérna.
Það er óþarfi að bíða eftir réttarhöldum. Þetta er uppreisn.
Ég tek þig af lífi í nafni konungsins.
Steindauður.
Mátulegt á hann.
Ég get staðfest orð herra Argalls.
Á Englandi myndi ég skammast mín ef þjónn minn umgengist svona menn.
Þú hefur aldrei haft þjón, þú varst þjónn.
Ég borðaði einn kjúkling þegar ég var veikur. Small hefur étið sex.
Smith höfuðsmaður ætti að taka við forystunni.
Já.
Segðu henni það.
Segja henni hvað?
Þetta var draumur.
Svissnesk ganga! Gakk!
St. George!
Nú er ég vaknaður.
Ég leyfði henni að elska mig
Ég lét hana elska mig
Hvert var deiluefnið?
Hann sagði að í dag væri 1 5. október.
Sá 17., sagði ég.
Ég verð
Voruð þið að rífast um hvaða mánaðardagur væri?
Fordæming er svona.
Sagði ég ykkur ekki að grafa nýjan brunn lengra frá ströndinni?
Hví hefur það ekki verið gert?
Allir hætti því sem þeir eru að gera og byrji að grafa brunninn!
Þeir sem geta ekki borið mold í fötu bera hana með höndunum.
Sá sem vinnur ekki borðar ekki.
Strit hinna iðjusömu mun ekki fara í það
að viðhalda leti hinna fáu.
Í þeirra augum er þetta land eymdar og dauða.
Helvíti.
Þótt þeir svelti grafa þeir eftir gulli.
Það er ekkert tal,
engin von,
engin vinna nema þessi.
Ef það er svona mikið gull, hví eiga Náttúrubörnin ekkert?
Þið eltist við draumóra.
Sérðu hvernig menn þeir sendu okkur?
Höfuðlausan skara.
Þeir sá ekki maís til viðurværis.
Þeir borða hráan fisk frekar en að ganga spottakorn og sækja við.
Mengað vatn.
Styrjan farin.
Muldur.
Þeir munu planta víngarða og drekka vínið!
Elskið hið góða, hatið hið illa
og hlaðið upp í veggskörðin.
Takið burt frá mér glamur ljóða ykkar,
ég vil ekki heyra hljóminn...
Drottinn býður að slá skuli stóru húsin
þar til þau hrynja, og litlu húsin þar til þau rifna!
Einhver ætti að skjóta Small.
Hann á ekki nokkra von og hann eitrar okkur alla.
Hann notaði skeið Worthams og núna er Wortham allur. Vinur.
Verðum við að bíða uns allir eru dauðir?
Herra.
Ackley er dáinn.
Einhver át hendur hans.
Hann hvarf á brott í sínu fínasta pússi.
Hvílík friðsæld.
Ætla mætti að hann gæti talað.
Ég mun sakna hans. Ég held við reum það allir.
Við erum núna 38.
Að fara aftur upp ána.
Að elska hana í óbyggðunum.
Hvað heldur þér hér?
Hver er ásetningur þinn í garð hennar?
Í garð þeirra?
Það er ekkert í ánni. Áin er tóm!
Við viljum fara aftur til Englands. Ég bið þig, megum við það, herra?
Hvar er Newport skipherra?
Það er ekkert að eta. -Newport skipherra snýr aftur innan skamms.
Er hann með mat? -Honum er það hollast.
En hvenær förum við aftur til Englands?
Þeir borða hina dauðu.
Trúir þú á vofur, höfuðsmaður?
Fólki stendur orðið á sama um indíánana.
Ekki stofna þér í hættu.
Þú þarft ekki að gera neitt annað fyrir okkur.
Hví hefurðu ekki komið til mín?
Ég veit, ástin mín!
Ekki treysta mig.
Þú þekkir mig ekki í raun.
Mundu.
Þakka þér fyrir.
Náðuga frú.
Þakka þér fyrir.
Þú nýtur blessunar. Guð veri með þér!
Hver ert þú, sem ég elska?
Það er eitthvað sem ég veit þegar ég er með þér sem ég gleymi fjarri þér.
Segðu mér, ástin mín,
óskaðirðu þess að ég byggi aftur hjá þér?
Frjáls.
Mitt sanna ljós.
Getur ást logið?
Ameríkan mín.
Hvar ertu, ástin mín?
Þetta virki er ekki heimurinn.
Áin liggur aftur þangað
Hún liggur Ííka fram á við.
Dýpra...
inn í óbyggðirnar.
Nýtt upphaf.
Skipti á þessu falska Íífi fyrir hið sanna.
Afsala mér nafninu Smith.
Þeir ætla ekki að fara.
Hver gaf þeim fræ?
Komdu burt.
Þú verður að segja mér ástæðuna.
Þeir heyra ekki.
Hann sér að þið ætlið að vera um kyrrt.
Þeir koma.
Semdu um frið við þá.
Hann vill ekki frið.
Því ætti hann að vilja það?
Komdu burt.
Hvar myndum við búa?
Í skóginum?
Í trjátoppi?
Í holu í jörðinni?
Þú verður að koma með mér.
Inn í virkið. Fólkið þitt fréttir fljótt að þú hafir komið hingað.
Áfram! Flýtið ykkur!
Guð varðveiti konunginn!
Lensur vinstra megin!
Guð varðveiti konunginn!
Árás!
Svissnesk ganga, menn!
Áfram gakk!
St. George! St. George!
Viðbúnir að stoppa!
Stoppið!
Skyttur gangi fram!
Skjótið!
Haldið stöðu ykkar!
Þið eruð eins og dýrahjörð!
Hvernig getið þið átt land?
Jörðin var gerð fyrir þá sem munu bæta hana!
Sem kunna að lifa!
Þeir gefa ekki frá sér hljóð, herra. En ég gæti ekki...
Skjótið hann!
Eftir hverju bíðið þið? Skjótið hann!
Heiðnu hundingjar!
Nei, ekki. Ég bið þig!
Brennisteinsafkvæmi!
Eldsynir!
Djöflar úr forgarði helvítis!
Hörfið!
Drottinn, ekki yfirgefa mig.
Þú æskir ekki dauða syndasels.
Ég hef horfið frá þér
Ég hef ekki hlustað á rödd þína.
Ekki láta okkur verða að engu.
Safnið liðsauka!
Þeir klifra upp vegginn!
Þú varst augasteinninn minn.
Yndið mitt.
Ég get ekki látið aflífa þig.
Ég er of gamall til að afbera það.
Fyrirgefðu mér, faðir.
Ég sendi þig burt!
Þetta er í síðasta sinn sem við tölum saman.
Þú ert ekki lengur barn mitt.
Segðu honum það.
Prinsessan er ofar við ána í Pastancy.
Þeir sendu hana til frænda hennar, drottnara nöktu djöflanna á svæðinu
og kunningja míns.
Svo ég fer að tala við kauða og hann býðst til að selja hana.
Hann segir að með hana í virkinu muni keisarinn ekki gera árás.
Ertu viss um að það var hún sem þú sást?
Með eigin augum! Ég talaði milliliðalaust við konunginn!
Hvað vill þrjóturinn fá fyrir hana?
Ég var að koma að því! Hann hefur dálæti á greiðum
en núna virðist hann hafa augastað á suðupotti.
Koparpotti eins og móðir mín gerði kássu í.
Ég veit ekki hvað hann ætlar að gera með tækið.
Jæja?
Við tökum ekki gísla. Játvarði konungi myndi mislíka það.
Viltu frekar að okkur verði gjöreytt?
Hún hefur gert nóg fyrir okkur.
Hún hætti lífi sínu til að bjarga mínu.
Þið hefðuð soltið hefði hún ekki fætt okkur.
Hún hefur átt lykilþátt í því að forða nýlendunni frá hörmungum.
Hræfluga!
Við endurgjöldum ekki góðsemi hennar með því að taka hana til fanga!
Svona nú, Argall. Hótaðu mér!
Þá væri ég öruggur um líf mitt.
Hún og hennar hyski eru við það að drepa okkur alla.
Það verða fáir eða engir á lífi þegar skipin snúa aftur.
Þú sagðir okkur að faðir hennar mæti hana ofar öllu.
Eða hefurðu persónulegar ástæður fyrir þessari afstöðu?
Snúðu aftur á þinn stað.
Refsingin við að óhlýðnast skipun forsetans er henging.
Þú ert að brjóta lögin. Þetta er uppreisn.
Ég að brjóta lögin?
Ég hef upplýsingar um að Smith hyggist kvænast drósinni
og gera sjálfan sig að konungi Virginíu.
Þú ert ekki lengur við stjórn, Smitty.
Ég tek við medalíunni!
Þú hefur vanrækt skyldur þínar við konunginn.
Þú hefur svikið íbúa Játvarðarbæjar.
Ég lýsi þig því óverðugan þess að tilheyra nýlendunni.
Þú ert ekki lengur við stjórn, Smitty!
Almættið á staðnum! Drottnari alls!
Nei! Nei! Við verðum að hafa reglu á hlutunum.
Við getum ekki leyft öllum að setja sig á háan hest
því þá yrði algjör ringulreið! Öskraðu!
Komdu nær.
Þú færð svipuhögg.
Komdu nær mér.
Þú segir: "Vinur, kæri vinur."
Snertu mig nú.
"Ég mun biðja guðina um að gefa þér góða heilsu!"
Enginn maður sýnir mér vanvirðingu.
Í öllum hlutum megi ég standa með þér.
Settu hann í þrælkunarvinnu.
Sendu hann út í skóg til að sækja nýtt timbur fyrir veggina.
Strengdu hann upp á ökklunum á hverju kvöldi
svo hann geti hugsað um brot sín á löngum vöktunum.
Ó, móðir,
hefur hann sent þetta skip eftir mér?
Samviska er til leiðinda.
Fluga.
Geltandi hundur.
Hvað getur hún angrað mann ef maður trúir ekki að maður hafi hana?
Móðir...
þú ert styrkur minn.
Annars hef ég engan.
Kastið stafnreipunum hingað!
Rólega!
Forsetinn.
Já, mér láðist að segja þér það.
Höfuðsmaðurinn gegnir þeirri stöðu ekki lengur.
Hann getur útskýrt ástæðurnar betur en ég.
Þetta er prinsessan.
Þetta verður húsið þitt, náðuga frú.
Séra Whitaker, sem bjó hér, er dáinn þannig að...
Skipin sneru aftur skjótandi úr fallbyssum sínum
og Náttúrubörnin sóttust strax eftir friði.
Straumurinn var nú með Englendingum.
Þeir sögðust ætla að sækja þig.
Ég var mótfallinn því!
Ég vildi ekki skaða þig!
Nú dynja hörmungar á. Við hefðum átt að stöðva þetta á meðan við gátum.
Hvað er rétt?
Rangt?
Hver er þessi maður?
Nei.
Allt er fullkomið.
Leyfðu mér að gleyma mér.
Satt.
Þú flæðir í gegnum mig.
Eins og fljót.
Komdu.
Fylgdu mér.
Guð blessi þig.
Guð blessi þig!
Þakka þér, Drottinn.
Við þökkum þér, allir eftirlifendurnir
Við unnum þér mikið.
Gott og vel.
Gefðu okkur næði.
Viltu kæra þennan mann?
Ertu viss?
Gott og vel, Argall, ekki meiri deilur. Farðu.
Ég hef fréttir að færa!
Konungurinn vill að þú snúir aftur til Englands
og undirbúir eigin leiðangur til að kortleggja norðurströndina
og reyna að finna leið til lndíalanda.
Ég man þegar þú varst framsýnn og metnaðargjarn.
Ætlarðu ekki að halda ótrauður áfram?
Munt þú finna leiðir sem þú sjálfur neitaðir að kanna...
handan sjóndeildarhringsins?
Konungurinn bindur miklar vonir við þig.
Áætlanir
Hún á að annast þig núna.
Ég heiti Mary og þú heitir víst...
Nei, hún segir að það sé ekki lengur nafn hennar.
Hún á ekkert nafn.
En óheppilegt. Við verðum þá að gefa þér nýtt.
Hérna.
Nuddaðu með handklæðinu.
Ég mun finna gleði í öllu sem ég sé.
Stutt skref.
Við munum ekki aðeins týna lífi okkar og landi
heldur frumburðarrétti okkar.
Horfið handan við hliðin. Eden blasir enn við okkur.
Við höfum flúið Gamla heiminn og ánauð hans.
Byrjum frá grunni
og sköpum nýtt fordæmi fyrir mannkynið.
Við erum fangar heimsins.
Framverðirnir sendir til að ryðja nýja leið í gegnum óbyggðirnar.
Styrkur okkar felst í æskunni og viskan í reynsluleysi okkar.
Guð hefur fært okkur fyrirheitna landið sem arfleifð.
Illa fer ef við snúum baki við honum.
Búum til land
þar sem maðurinn getur náð fullri reisn.
Land framtíðarinnar.
Nýtt konungsríki andans!
Er ég þér þóknanleg?
Augu hans...
Þú þekktir mig eins og ég var endur fyrir löngu.
Ég hef aldrei verið maðurinn sem þú taldir mig vera.
Hvað segir hann?
Komdu. Setjumst við ána.
Merking?
Ég get ekki sofið fyrr en ég hitti þig aftur.
Líttu upp.
Það býr engin illska í þér.
Ég tilheyri þér!
Hann veit.
Hvar er ég?
Bíddu í tvo mánuði...
og segðu henni svo að ég sé dáinn.
Drukknaður.
Svona.
Hann er farinn frá þér, prinsessa.
Hann sagði þér tómar lygar.
Gleymdu honum.
Ég hef hræðilegar fréttir að færa.
Smith höfuðsmaður er dáinn. Hann drukknaði í siglingunni.
Hann elskaði þig afar heitt.
Þú hefur tekið Ííf mitt með þér.
Drepið guðinn í mér.
Þegar ég sá hana fyrst var hún talin búin að vera.
Buguð. Glötuð.
Hún virtist varla taka eftir öðrum í kringum sig.
Mig langar að verja síðdeginu með þér.
Hvernig spyr ég?
Eðlislund sem þín
getur gert gott úr vandræðum.
Öll þessi sorg mun veita þér styrk
og vísa þér á æðri leið.
Hugsaðu um tré og hvernig það vex í kringum sár sín.
Ef grein brotnar af
þá stoppar það ekki
heldur teygir sig áfram í átt til ljóssins.
Við verðum að mæta ógæfu af dirfsku og neita að láta hana hræða okkur.
Við verðum að halda ótrauð áfram
og gera Íítið úr vandræðum okkar.
Apríl, maí og júní.
Júlí, ágúst...
Hvað er dagur?
Dagur?
Klukkustund?
Klukkustund er 60 mínútur.
Hví hefur jörðin liti?
Nefndu þessa manneskju.
Rebekka.
Rebecca, ég skíri þig í nafni Föðurins,
Sonarins,
og Heilags anda.
Amen.
Hún hefur þegið boð mitt um að vinna á ökrunum.
Fyrir Rebekku.
Hennar verður saknað.
Hún kann að rækta tóbak.
Hún er góð stúlka.
Fólkinu þótti leitt að sjá á eftir henni.
Dauði eiginkonu minnar og dóttur
hefur gert mér kleift að skilja missi hennar.
Klukkustundir Ííða.
Hún mælir ekki orð af vörum.
Hvert ert þú?
Um hvað dreymir þig?
Við erum eins og gras.
Ert þú blíður?
Hún fléttar allt saman.
Ég snerti hana endur fyrir löngu
án þess að vita nafn hennar.
Hvað ef ég bið þig að giftast mér? Hverju myndir þú svara?
Ert þú að biðja mín?
Hvar myndum við búa?
Hér.
Á Englandi, ef þú vilt.
Kannski væri það best. Við gætum...
Þú gætir gleymt lífi þínu hér.
Hví hörfar þú frá mér?
Segir þú ekki já?
Ef þú vilt.
Þetta er ekki eins og ég hafði búist við.
Rebekka?
Mér þykir þetta leitt.
Hví grætur þú?
Ég býst við
að ég sé glöð.
Þú elskar mig ekki núna.
Þú gerir það síðar.
Ég mæli svo fyrir, fíkt og þið munuð svara á sjálfum dómsdegi
þegar leyndarmál allra hjartna verða opinberuð,
að ef þið vitið einhverja meinbugi á því
að þessi maður og kona geti gengið í hjónaband
þá játið þið það núna.
Móðir.
Hví eru tilfinningar mínar ekki eins og þær ættu að vera?
Verða að vera.
Áður fölsk
ég má ekki verða það á ný.
Dragðu þyrninn út.
Hann er sem tré.
Hann skýlir mér.
Ég ligg í skugga hans
Get ég hunsað eigið hjarta?
Hvað er komið frá þér...
og hvað ekki?
Mikla Sól, ég færi þér þakkir.
Þú veitir trjánum Ííf.
Og hæðunum.
Og vatnsföllunum.
Öllu
Móðir.
Ást þín blasir við augum mínum.
Sýndu mér leiðina.
Kenndu mér á stígana.
Veittu mér auðmýkt.
Við höfum fengið óvæntar fréttir.
Konungurinn og drottningin hafa boðið okkur til Englands.
Það verður konungleg móttaka þér til heiðurs.
Allir þar þekkja þig.
Fyrsti stýrimaður hans lét hann í hendur sjóræningja.
Fimm ár áður en hann fékk eigið skip. Fimm ár!
Öll skipin fóru til Nýfundnalands.
Hann snuðraði í norðri og hélt svo heim. Smith höfuðsmaður!
Hann getur komið manni til að hlæja.
Nú er allt breytt.
Hann var sendur aftur til Lundúna. Hvílík skömm.
Það er sagt að hann hafi gert mikið fyrir þennan stað.
Er Smith höfuðsmaður enn á lífi?
Sást þú hann?
Ég get þetta ekki!
Hví ekki?
Það færi þvert gegn tilfinningum mínum.
Hvað er komið yfir þig?
Ég er gift
honum.
Hann lifir.
Ég heyrði það í virkinu!
Hann er enn á lífi.
Gift?
Þú veist ekki nákvæma merkingu þess orðs.
En ég er það.
Elsku eiginkona.
Ást skapaði böndin
Ástin getur fíka skorið á þau.
Það býr í henni eitthvað...
sem ég mun aldrei kynnast.
Faðir þinn sendi mig.
Fyrir hvern Englending sem ég mæti
á ég að gera skoru í þessi prik.
Og að sjá þennan Guð
sem þeir tala svo mikið um.
"Þeir heiður sýna, kyrja brag,
gnæfa yfir himininn
og halda upp á þennan gleðidag.
Lát gleðihrópin aldrei þagna,
með blíðu muldri þeir bregða á leik,
af öllum mætti allir fagna
og njóta þess að fara á kreik.
Lán hana umlykur, hreyfir og bærir,
verði henni allt í hag!
Prinsessa Nýja heimsins nýtt líf færir
og fyllir gleði þennan dag."
Ég held að þú elskir manninn enn.
Og að þú fáir ekki frið fyrr en þú sérð hann.
Í hégóma mínum
hélt ég að ég gæti látið þig elska mig
en maður getur það ekki og á ekki að gera það.
Þú hefur gengið...
blint inn í aðstæður sem þú sást ekki fyrir.
Þú ert maðurinn sem ég taldi þig vera
og vel til.
Voru það mistök hjá mér að koma hingað?
Ég hefði komið fyrr en ég hef verið fjarri höfuðborginni.
Kannski er ekki sæmandi að ég segi svona við þig
en ég hef oft hugsað til þín.
Þér hefur farnast vel eftir brottför mína.
Ég frétti að konungshjónin hefðu tekið á móti þér.
Allir segja að þú hafir verið mikið dálæti. Allir tala um þig.
Maður heyrir það á götunum. Hennar náð. Hvern hefði órað fyrir því?
Þú vissir að ég var efnilegur, er það ekki?
Jú.
Fannstu lndíalöndin þín, John?
Þú munt gera það.
Ég kann að hafa siglt fram hjá þeim.
Ég hélt að þetta væri draumur
það sem við áttum í skóginum.
Það er eini sannleikurinn.
Það er eins og ég væri að tala við þig í fyrsta sinn.
Getum við ekki farið heim?
Eins fljótt og auðið er.
Eiginmaður minn.
Móðir, nú veit ég hvar þú býrð.
13. apríl 16 16.
Móðir?
Kæri sonur.:
Ég skrifa þér þetta svo þú getir síðar meir skilið kringumstæður
sem verða þér þá aðeins fjarlæg minning.
Ástkær móðir þín, Rebekka,
tók sótt á heimsiglingu okkar við Gravesend.
Hún minnti mig bÍíðlega á það að allir eiga sinn vitjunartíma.
Það nægir, sagði hún, að þú, barnið okkar, skulir lifa.